Wim Chrispijn gehuldigd voor 60-jarige scheidsrechterscarrière

Vorige week zondag vond er een klein feestje plaats bij Sv Atomium’61 (handbal, G- en recreatiesporten), omdat één van hun scheidsrechters al 60 jaar ieder weekend zijn wedstrijden fluit. Scheidsrechter Wim Chrispijn kreeg op deze dag een mooi aandenken namens het Nederlands Handbal  Verbond voor zijn jarenlange inzet. 

De bond kon helaas niemand afvaardigen om het uit te reiken, maar de vereniging had in hun voorzitter Marco v Lent en de SKP-er Wim van Pelt goede vervangers gevonden. Zo’n mijlpaal op scheidsrechters-gebied mag immers niet onopgemerkt voorbij gaan.

Wim volgde als lid van de handbalvereniging Dynamo in 1958 de scheidsrechters-cursus van de Afdeling Rotterdam en behaalde zijn diploma op 25 mei. In 1961 floot hij al zijn eerste internationale wedstrijden bij de 7e Hapoelgames in Israël.

Nadat hij in datzelfde jaar Atomium’61 had opgericht werd hij logischerwijs scheidsrechter voor deze vereniging. In het begin actief bij de 11-handbalwedstrijden  en later bij die van het  7-handbal. In 1970 ging hij koppelfluiten en hij promoveerde al snel met zijn koppelgenoot Aad Kirpesteyn naar een hoger niveau en werd zelfs uitgenodigd om eredivisie dames te komen fluiten. Daarnaast schoten ze de Vlaamse bond te hulp door ook daar een aantal wedstrijden te gaan fluiten.
Nog jaren daarna heeft Wim met zijn koppelgenoot voor de Afdeling Rotterdam gefloten. Toen Aad uitviel door ziekte is hij solo verder gegaan. Hij leidde wedstrijden op alle niveaus binnen de Afdeling Rotterdam (later ook in de Afdeling Zuid-Holland) en tijdens internationale toernooien in Denemarken, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland en Israël.

De laatste jaren heeft hij zich nog,  naast de thuiswedstrijden,  beschikbaar gesteld als een soort reserve scheidsrechter voor het NHV maar daar kwam door een dijbeenbreuk een eind aan.

Wim fluit dit seizoen op 17 juni zijn laatste officiële thuiswedstrijd en zal in de toekomst alleen nog maar inzetbaar zijn als spelleider bij de jongste jeugd. Het ‘fluiten’ bij de Fjeugd doet hij nog met veel plezier. Mensen zoals Wim kom je niet vaak meer tegen. Een leven lang wijden aan je sport en je kluppie. Petje af. Een man waar zijn vereniging en zijn bond trots op mogen zijn.